وبنوشت حجت الاسلام مهدي يوسفيان
مهدی بلاگ

بسم الله الرحمن الرحیم

محرم کلاس زندگی منتظرانه

مقدمه

باز ماه محرم فرا رسید. ماهی پر رمز  و راز که دل ها را به سوی خود کشیده و قلب ها را شیدای خود می کند. پیرامون این ماه خیلی سخن ها گفته شده و بسیار حرف ها باقی مانده است. اما آنچه می خواهیم در اینجا بگویم نه بحث جهاد و شهادت است، و نه سخن از ایثار و گذشت و فداکاری در کربلا؛ بلکه می خواهم درس های زندگی ساز کربلا را بازگویی کنم. یعنی کربلا را در متن زندگی خودم در این دوران جاری کنیم. آخر مگر کربلا فقط برای روضه است و یا فقط در مورد جهاد و شهادت؟ آیا کربلا فقط گریه است و ماتم، آن هم برای یک دهه و یا دو ماه محرم و صفر؟ یا اینکه اینها بخشی از کربلا و واقعه عاشورا است؟

باید دانست واقعه کربلا و عاشورا خارج از زمان و مکان است و در هر زمان و مکان جریان دارد و به راستی «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا» زیرا:

الف) حرکت برای اعتلای دین و اصلاح در زندگی مردم بود؛

ب) راهبری این حرکت را امام معصوم به عهده داشت؛

ج) حرکت بر اساس نجات خواهی مردم شکل گرفت؛

د) یاری یاران این حرکت فراتر از ماده و بر اساس اعتقادات بود.

نتیجه اینکه کربلا درس زندگی و زندگی ساز است که از آن ارزش هایی مانند جهاد و شهادت، ایثار و گذشت، صبر و مقاومت، تلاش و فعالیت، و آینده نگری و نجات تبلور عینی و خارجی می یابد و همیشه زنده و پویا بوده و زندگی فردی و اجتماعی انسان را پوشش می دهد.

 

درس اول: انتخاب سبک زندگی

زندگی مجموعه ای از کردار و رفتارهایی است که انسان انجام می دهد. بروز کارها و اعمال توسط انسان نشانه زنده بودن و حیات اوست، هرچند بسیار کم و محدود باشد مانند حرکت دست و پا، و یا تکان خوردن چشم. کسی که هیچ واکنش و حرکتی از او سر نزد عملاً زنده نیست.

یک انسان به صورت عادی، برای ادامه حیات و زندگانی و رفع نیازهای خود برنامه ریزی کرده و متناسب با آن عمل می کند. اگر نیاز به یک سری اطلاعات دارد، آنها را به دست می آورد؛ نیاز به تعامل با دیگران باشد، پیگیری می کند؛ کار و تلاش بدنی لازم باشد، انجام می دهد؛ و بالاخره برای طول روز خود فعالیت هایی را در نظر گرفته و به انجام می رساند.

با نگاهی دیگر باید گفت برنامه ریزی ها و رفتارهای روزانه، هفتگی، ماهانه، سالانه و حتی نسبت به دوره زندگی بر اساس نوع سبک زندگی است که انسان برای خویش تعریف می کند. مدلی که انسان برای حیات خود انتخاب می کند پایه و اساس رفتارهایی است که از او صادر می شود.

نوع سبک زندگی بر اساس چگونگی نگاه انسان به دنیا انتخاب می شود. اگر دنیا در نگاه انسان اصالت داشته باشد و شروع و پایان حیات او فقط در دنیا دیده شود، هدف او نیز کسب بیشتر استفاده از دنیا و لذات آن است. در این صورت برنامه ریز و رفتارهای او در این راستا مدیریت و انجام می شود.

و اگر دنیا در نظر انسان اصالت نداشته باشد و مقدمه و راهی برای رسیدن به مقصد دیگر باشد، به گونه ای که شروع زندگی او در دنیا بوده ولی پایان آن فراتر از دنیا دیده شود، هدف او نیز کسب منافع عالم برتر خواهد بود. در این صورت، برنامه ریزی و رفتارهای انسان در دنیا به شکل بیشترین بهره برداری از دنیا و ذخیره سازی برای استفاده در آن عالم برتر تبلور می یابد. در این فرض، نوع آن عالم برتر، سبک زندگی او را در این دنیا مشخص می کند.

واقعه کربلا نمود عینی افرادی بود که با نوع نگاه به زندگی، سبک زندگی خود را انتخاب کرده و به آن رنگ الهی و آخرتی دادند و یا مادی و دنیایی؛ و اینکه چه کسانی سبک صحیح را اختیار کرده و به نتیجه رسیدند و چه افرادی با انتخاب غلط، فرصت زندگی و استفاده از دنیا را از دست دادند.

اشاره به برخی رویکردها و رفتارها: 1. سکوت و خانه نشینی و یا توجه به ظاهر اعمال حتی مناسک حج از یک سو، و در صحنه بودن و همراه با امام شدن و توجه به اصول دین و مقدم داشتن آن بر فروع دین از سوی دیگر؛ 2. انتخاب کاروان (حسینی و یزیدی)؛ 3. ماندن یا جدا شدن از کاروان (عده ای در طول مسیر و در روزهای حضور در کربلا به کاروان امام حسین علیه السلام ملحق شدند و عده ای نیز از آن جدا شدند)؛ 4. آب دادن یاران امام به لشگر حرّ و بستن آب بر حرم اهل بیت توسط لشگریان عمر سعد؛ 5. رفتار یاران در شب عاشورا در خیمه ها (دریک طرف زمزمه نماز و قرآن و مناجات با خدا، و در طرف دیگر کارهای ناشایست...)؛ 6. پذیرش عذرخواهی حرّ توسط امام حسین و یارانش در صبح عاشورا از یک سو، آن همه وحشی گری نسبت به زنان و اطفال توسط لشگر یزیدی از سوی دیگر؛ 7. ایثار از حق خود و گذشتن حتی از آب در آن فضای کم آبی و مقدم داشتن دیگران بر خود از یک سو، و حرص و طمع و کسب مال دنیا حتی با حمله کردن به خیمه ها و آتش زدن آنها و غارت اموال حرم پیامبر از سوی دیگر؛ 8. توجه به عبادات و دستورهای دین مانند اقامه نماز آن هم به جماعت در ظهر عاشورا در کاروان امام و پرتاب تیر به نمازگزاران توسط لشگریان عمر سعد....

در زندگی دوران عصر غیبت نیز این حقیقت جاری است. سکوت یا تلاش؛ حضور در خیمه امام با همراهی با ایشان به صورت های مختلف مانند به یاد او بودن،یاد او را زنده نگه داشتن در بین مردم، توجه دادن مردم به تلاش برای زمینه سازی؛ ایثار و گذشت و کمک به دیگران و مشکل دیگران را مشکل خود دانستن؛ توجه و تقیّد به دین و دستورات دینی؛ حفظ حرمت ها و حریم ها؛ توجه به هنجارها و مکارم اخلاقی...



...

طبقه بندی: بدون دسته
نوشته شده در تاریخ پنج شنبه پانزدهم آبان 1393 توسط مهدی یوسفیان | 2 نظر
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
By Ashoora.ir & Blog Skin
قالب وبلاگ